Την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026 όλοι οι μαθητές του τμήματος Α1 του 1ου ΕΠΑΛ Καλαμάτας σε συνεργασία με τις εκπαιδευτικούς Λάμπρη Βασιλική, Φλώρου Φωτεινή, Τυροκόμου Δήμητρα και Γεωργοπούλου Βασιλική παρουσίασαν στους συμμαθητές τους και στους γονείς τους τη βιωματική δράση με τίτλο «Πίσω από τα Μάτια».
Η δράση υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της Πανελλήνιας Ημέρας κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού και εντάχθηκε στην πανελλαδική πρωτοβουλία του Δικτύου Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με κεντρικό μήνυμα: Μπαίνω στη θέση του άλλου και λέω όχι στη βία και στον εκφοβισμό».
Βασικός στόχος αυτής ήταν η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης στους μαθητές, η αναγνώριση μορφών σχολικής βίας και εκφοβισμού και η ενίσχυση της ενεργητικής στάσης των μαθητών απέναντι σε περιστατικά αποκλεισμού ή ειρωνείας.
Η δράση παιδαγωγικά βασίστηκε στη βιωματική μάθηση, την ομαδοσυνεργατική προσέγγιση και τη θεατρική αναπαράσταση κοινωνικών καταστάσεων, ώστε οι μαθητές να συμμετέχουν ενεργά και να αναστοχαστούν πάνω στη συμπεριφορά τους.
Αρχικά, παρουσιάστηκαν οι βασικές έννοιες της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, συνδεόμενες με πραγματικά περιστατικά που συναντούν οι μαθητές στην καθημερινότητα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επισημάνθηκε ότι η βία δεν περιορίζεται στη σωματική επιθετικότητα αλλά περιλαμβάνει και μορφές όπως ο κοινωνικός αποκλεισμός, η ειρωνεία και η λεκτική υποτίμηση.
Με αφόρμηση επίκαιρο βίντεο από τα μέσα ενημέρωσης, αποδόθηκε ψυχοσωματικά η συναισθηματική κατάσταση των εκφοβισμένων παιδιών με συνοδεία μουσικής. Το σπάσιμο των μπαλονιών ήρθε ως απάντηση στο «φοβάμαι, δε μιλάω» συνοδευόμενο από ηχηρά συνθήματα με κυρίαρχο το «ΣΠΑΣΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ».
Στις βιωματικές δράσεις που ακολούθησαν η αναζήτηση της ενσυναίσθησης αποτέλεσε το ζητούμενο των εμπλεκομένων.
1η σκηνή «Μάτια που Βλέπουν»: παρουσιάστηκε μια καθημερινή σχολική κατάσταση ειρωνείας απέναντι σε «διαφορετικό» μαθητή. Εδώ αποκαλυπτόταν η αδυναμία των ματιών να προσπεράσει την επιφάνεια. Όταν προσπαθούμε να μπούμε στη θέση του άλλου, όμως, βλέπουμε την ιστορία πίσω από τον άνθρωπο.
2η σκηνή: «Δεν ξέρεις τι περνάει!». Οι μαθητές συνειδητοποίησαν ότι πίσω από τη συμπεριφορά ενός συμμαθητή μπορεί να υπάρχουν προσωπικές δυσκολίες που δεν είναι ορατές.
Το «Πείραμα της ανωνυμίας» (role play) συνδέθηκε με την προηγούμενη θεματολογία, καθώς οι μαθητές έγραψαν ανώνυμα μια προσωπική δυσκολία που βιώνουν στο πλαίσιο ανώνυμου φύλλου αξιολόγησης που τους διανεμήθηκε.
Με τις τυμπανοκρουσίες από την τελευταία πράξη του «Μεγάλου μας Τσίρκου» οι συμμετέχοντες μαθητές με συνθήματα υποστήριξαν το «κάτι γίνεται» και πως ο δράκος της βίας δεν τους έφαγε, αφού έμαθαν μέσα από τη δράση να σκέφτονται, να ζητούν βοήθεια, να στηρίζουν τους αδύναμους συμμαθητές τους, να μιλάνε, να μην κάνουν στον άλλον αυτό που δε θέλουν να κάνουν σε αυτούς. Συνεργάστηκαν, βίωσαν, προσπάθησαν!!
